Łza. Nauczycielka pokory.

Wczorajszy dzień spędziłam z dziećmi na miłym leniuchowaniu i wycieczce.
To był czas tylko dla nas.

Po powrocie wieczorem gdy przeczytałam smutną wiadomość o śmierci znanej aktorki, która sama zawsze podkreślała, że najpierw jest matką a dopiero potem aktorem.
To właśnie ją wyróżniało i dlatego miała mój szacunek.
Ogarnął mnie smutek i melancholia.

To, że życie jest kruche już wielokrotnie mogłam się przekonać.

Niestety.

Wiem co znaczy strata bliskiej osoby.

Znam też strach przed utratą bliskich.

Znam też uczucie bezsilności i obawy co będzie gdy mnie Matki zabraknie.

Pozostaje mi tylko pochylić głowę i złożyć kondolencje rodzinie.

Uronić łzę.

Czas leczy rany ale ja wiem, że to nie jest cała prawda.

Czas pozwala przyzwyczaić się do bólu.

Pomyślcie drodzy moi o tym i zwolnijcie  jadąc samochodem, idźcie do lekarza na okresowe badania.
To tak niewiele.
A czasem dużo.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: